Συσχετισμός αρτηριακής υπέρτασης και διαβήτη

  • Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση και εξέλιξη των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη, τόσο των μικροαγγειακών (ιδιαίτερα της νεφροπάθειας), όσο και των καρδιαγγειακών.

  • Η διάγνωση της υπέρτασης στα άτομα με διαβήτη τίθεται όταν η συστολική αρτηριακή πίεση είναι ≥140mmHg ή/και η διαστολική αρτηριακή πίεση είναι ≥90 mmHg σε επανειλημμένες μετρήσεις και με χρήση περιχειρίδας κατάλληλου μεγέθους.

  • Η επίτευξη της μείωσης της αρτηριακής πίεσης είναι σημαντική διότι συνδυάζεται με μείωση της επίπτωσης και επιβράδυνση της εξέλιξης της διαβητικής μικροαγγειοπάθειας, αλλά και μείωση της καρδιαγγειακής νοσηρότητας και της θνητότητας.

Θεραπευτικοί στόχοι αντιυπερτασικής θεραπείας στους διαβητικούς

  • Γενικά στον διαβητικό ασθενή επιδιώκουμε με την αντιυπερτασική θεραπεία συστολική αρτηριακή πίεση μικρότερη των 140mmHg και διαστολική αρτηριακή πίεση κάτω από 80mmHg (αλλά όχι μικρότερη από 70mmHg).

  • Σε ασθενείς με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο ή νεφρική νόσο οι στόχοι αυτοί γίνονται αυστηρότεροι. Επιδιώκουμε δηλαδή τιμές συστολικής αρτηριακής πίεσης μικρότερης των 130mmHg, αλλά όχι κάτω από 120 mmHg.

  • Απαιτείται συνδυασμός υγιεινοδιαιτητικής και φαρμακευτικής αγωγής.

Υγιεινοδιαιτητική αγωγή

  • Απώλεια σωματικού βάρους: Αποτελεί σημαντική παράμετρο αν λάβουμε υπόψη ότι για κάθε 1 kg που χάνει ο ασθενής η μέση αρτηριακή του πίεση μειώνεται κατά περίπου 5 mmHg.

  • Μείωση κατανάλωσης νατρίου: Συνιστάται όπως περιοριστεί η πρόσληψη χλωριούχου νατρίου (έως 3.5g ημερησίως) αφού για κάθε μείωση της πρόσληψης χλωριούχου νατρίου κατά 1 g την ημέρα μπορεί να επιτευχθεί μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης κατά 4 mmHg και της διαστολικής κατά 2 mmHg.

  • Άσκηση: Μέτριας έντασης σωματική άσκηση όπως γρήγορο βάδισμα διάρκειας τουλάχιστον μισής ώρας θα πρέπει να εφαρμόζεται το λιγότερο τουλάχιστον 4 φορές την εβδομάδα.

  • Διακοπή καπνίσματος

  • Περιορισμός κατανάλωσης αλκοολούχων: Ημερήσια χρήση έως 20g οινοπνεύματος για τους άνδρες και 10 g για τις γυναίκες.

  • Αναπροσαρμογή του διαιτολογίου: Αύξηση πρόσληψης λαχανικών και φρούτων, ιδιαίτερα των πλούσιων σε κάλιο.

Φαρμακευτική αγωγή

  • Σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό, αφού ληφθούν υπόψη τα συνοδά νοσήματα (όπως για παράδειγμα συνυπάρχουσα στεφανιαία νόσος) και η νεφρική λειτουργία του ασθενή, επιλέγεται η κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία με τη χρήση ενός αντιυπερτασικού παράγοντα.

  • Σε περίπτωση που η συστολική αρτηριακή πίεση είναι ίση ή μεγαλύτερη των 150 mmHg ή/και η διαστολική ισούται ή ξεπερνά το όριο των 90 mmHg συνιστάται συνδυασμός αντιυπερτασικών φαρμάκων.

  • Το θεραπευτικό σχήμα οφείλει να αναπροσαρμόζεται τακτικά, αποβλέποντας στην επίτευξη και διατήρηση του θεραπευτικού στόχου.

 

Ευάγγελος Χαριτάτος
Ειδικός Παθολόγος με μετεκπαίδευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη & εξειδίκευση στην Εντατικολογία
Επιμελητής Μ.Ε.Θ. Βιοκλινικής Αθηνών
Υπεύθυνος Μ.Φ.Η. “Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου”
Email: e.charitatos@yahoo.gr
http://charitatospathologos.gr


ΣΧΕΤΙΚΑ AΡΘΡΑ

Η γήρανση είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο. Επηρεάζει όλους τους ανθρώπους, αλλά ο ρυθμός και η έκταση ...
Τί πρέπει να γνωρίζουμε για τον καρδιακό μας παλμό Ο καρδιακός μας ρυθμός ή παλμός , είναι ο αριθμός ...
Οι συγγενείς καρδιοπάθειες είναι ανωμαλίες διάπλασης της καρδιάς που φέρει μαζί του το άτομο από την ...